خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جان آمد دل از هجر حبیبانندارد طاقت جور رقیبان
۲
ز عشق تو مرا دردیست در دلنمی دانند درمانش طبیبان
۳
نمی‌پرسی ز حال زارم آخرنمی‌گویی شبی مسکین غریبان
۴
چه خوش باشد شبی تا روز در باغندای چنگ و بانگ عندلیبان
صفحهٔ ۱ از ۲