خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا برو تو پیامی ز من به یار رسانغم فراق چو دانی به غمگسار رسان
۲
سلام و پرسش بی حد به اشتیاق تمامازین کمینهٔ خاکی بدان نگار رسان
۳
تو شرح حال من خسته دل نکو دانیز روی لطف خدا را بدان دیار رسان
۴
قرار نیست چو من در دو زلف سرکش دوستبیا ز نکهت زلفش به بیقرار رسان
صفحهٔ ۱ از ۲