خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا رحمتی بر حال ما کنغم هجران ز جان ما جدا کن
۲
زبانم نیست از ذکر تو خالیمرا کامی ز لعل خود روا کن
۳
دلم پر درد هجرانست باریز وصل خویشتن ما را دوا کن
۴
بیا تا یک زمانک خوش برانیمز لطف ای جان به ترک ماجرا کن
صفحهٔ ۱ از ۲