خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل ضعیف مرا در دو زلف خود جا کننشیمنیش خدا را به زلف شیدا کن
۲
طبیب گشت ملول از من ضعیف نحیفبیا و یک دمش از وصل خود مداوا کن
۳
دلم به دست جفا دادی و نبخشودیبه عذرهای گذشته یکی مدارا کن
۴
در وصال ببستی ز روی ما ز چه رویچو حلقه سر به درت می‌زنیم در وا کن
صفحهٔ ۱ از ۲