خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خلاف عادت معهود را وفایی کنبیا و درد من از وصل خود دوایی کن
۲
تو پادشاهی و من بنده‌ای ضعیف نحیفنظر ز روی عنایت سوی گدایی کن
۳
چرا شدی تو ز ما ای نگار بیگانهکه گفت پشت وفا را به آشنایی کن
۴
نوای خسته دلان وصل تست تا دانیز لطف چاره احوال بی نوایی کن
صفحهٔ ۱ از ۲