خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین بیشتر چون زلف خود خاطر پریشانم مکنواندر فراق ای عمر من شیدا و حیرانم مکن
۲
دردی ز تو دارم ولی درمان نمی‌یابم چراآخر که گفتت درد ده وز لطف درمانم مکن
۳
از دست هجران جان من آمد به لب از وصل خوددادم بده زین بیشتر بیداد بر جانم مکن
۴
پیمان تو با من داده‌ای در عهد حسن خویشتنای نور دیده رخنه‌ای در عهد و پیمانم مکن
صفحهٔ ۱ از ۳