خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ای دل بیش ازین در عشق نادانی مکندیدهٔ مهجور ازین پس گوهرافشانی مکن
۲
چون نمی‌خواهد مرا دلدار شهرآرا بیاهم سبک روحی کن آنجا هم گرانجانی مکن
۳
عشقبازی با رخ خوبش نه کار سرسریستسرّ عشقش آشکارا گشت پنهانی مکن
۴
ای که جویای لب یاقوت رنگی در عدنگر زند تیغت به ترک گوهر کانی مکن
صفحهٔ ۱ از ۲