خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عزیز من ستمکاری مکنبیش ازین بر بندگان خواری مکن
۲
چون تو را دادم دل و جان و جهاندلبرا آخر جگرخواری کن
۳
از من بیچاره چون زارم ز غمبی گناه آهنگ بیزاری مکن
۴
بار عالم هست بر پشت دلماین همه جورم به سرباری مکن
صفحهٔ ۱ از ۲