خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عارض زیبای تو نازک‌تر از برگ سمنوی قد جان آرای تو رعناتر از سرو چمن
۲
من در فراق روی گل فریادخوان چون عندلیبتا کی چنین فارغ دلی از ناله و فریاد من
۳
هرچند دوری از وفا فکری کن از روز جزازین بیشتر تیر جفا بر جان مهجوران مزن
۴
از شرم آن لعل لبان هر صبحدم در بوستاننبود عجب ای دوستان گر غنچه نگشاید دهن
صفحهٔ ۱ از ۳