خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که زو داد یک نشانی بازماند محجوب جاودانی باز
۲
چون کس از بی نشان نشان دهدتیا تو هم چون دهی نشانی باز
۳
مرده دل گر ازو نشان طلبدگو ز سر گیر زندگانی باز
۴
چون جمالی است بی نشان جاویدنتوان یافت جز نهانی باز
صفحهٔ ۱ از ۵