خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بت سنگین دل سیمین بدنمه‌رخ شکّرلب شیرین دهن
۲
نیست چو روی تو رخ آفتابنیست به بالای تو سرو چمن
۳
پیش دهان شکرینت دگرطوطی خوش گوی نگوید سخن
۴
جور مفرمای بتا بیش ازیننیش فراقت به دل ما مزن
صفحهٔ ۱ از ۲