خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی باشد دلم در دام توآهوی طبع دل من رام تو
۲
شد گرفتار این دل بیچاره‌امدر سر زلفین همچون شام تو
۳
من ندیدم در جهان ای بی وفاجز غم و اندوه در ایام تو
۴
نیک نامی داشتم در عافیتدر غم هجران شدم بدنام تو
صفحهٔ ۱ از ۳