خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا کدام دل که نگشته‌ست رام توو آن کیست کاو نشد به ارادت غلام تو
۲
جز نام دوست ورد زبانم نمی‌شوددر هر نفس که می‌زنم اوّل به نام تو
۳
ناکامی جهان ز جهانت گر آرزوستخوش باش زان جهت که جهان شد به کام تو
۴
هرچند خون این دل بیچاره خورده استبادا شراب عیش همیشه به جام تو
صفحهٔ ۱ از ۲