خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل به درد عشق ندارم دوای توتا کی کشم بگو من مسکین جفای تو
۲
تا دیده دید قامت و بالای آن نگارزان رو همیشه هست به جانم بلای تو
۳
تا هست از جهان رمقی و از جهان رگیبیرون نمی‌رود ز سر من هوای تو
۴
غایب مشو ز دیدهٔ معنی دو دیده‌امدل هست مسکن تو و جانم سرای تو
صفحهٔ ۱ از ۲