خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای غمت در جان ما جا ساختهخانهٔ دل را به تو پرداخته
۲
ای بت مهروی من عشقت مرادر زبان خاص و عام انداخته
۳
در چمن سرو روان را دیده‌امقدّ تو بر سرو سرافراخته
۴
هر شبی چو شمع در طشت فراقدر غمت بنشسته و سر باخته
صفحهٔ ۱ از ۳