خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این دل محنت و بلا دیدهدایم از دست خود جفا دیده
۲
ننشیند به کو شده چه کنمبا دلِ پَر زنان و با دیده
۳
گر دهد ترک عشق به باشدکاو ز بالای تو بلا دیده
۴
دیدهٔ من به کار می‌بایدبهر دیدار تو مرا دیده
صفحهٔ ۱ از ۴