خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم همه خوش بوی شد از بوی بنفشهمیل دل عشاق همه سوی بنفشه
۲
از عکس رخت سرخ شده رنگ شقایقوز رشک خطت گشته سیه روی بنفشه
۳
گفتند چرا سر ز غمش بر سر زانوستگفتا که چنین است همی خوی بنفشه
۴
تا سر بنهد بر خط سبز تو چو سنبلبنوشت عذار تو خطی سوی بنفشه
صفحهٔ ۱ از ۳