خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریاد ز جور این زمانهوز دست جفای آن یگانه
۲
خون دل من ز هجر رویتگشتهست ز دیدهام روانه
۳
مخمور فراق بامدادانمستست ز بادهٔ شبانه
۴
فریاد که آتش فراقشهر لحظه همی زند زبانه
صفحهٔ ۱ از ۳