خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکباره عهد یار فراموش کرده‌ایدست مراد با که در آغوش کرده‌ای
۲
گفتی حدیث خصم نگیری به گوش و مندیدم به چشم خویش که در گوش کرده‌ای
۳
ای دل اگر ز دست برفتی غریب نیستکز آتش فراق تو بس جوش کرده‌ای
۴
لب را ز یاد آنکه شب و روز و ماه و سالیادت کند رواست که خاموش کرده‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲