خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند جویی در جهان یاری ز کسیک کست در هر دو عالم یار بس
۲
تو چو طاوسی بدین ره در خرامکاندرین ره کم نیایی از مگس
۳
مرد باش و هر دو عالم ده طلاقپای در نه زانکه داری دست رس
۴
گر برآری یک نفس بی عشق اواز تو با حضرت بنالد آن نفس
صفحهٔ ۱ از ۳