خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک شب به لطف از در ما درنیامدیچون سرو راستی تو ز در برنیامدی
۲
گفتم به دیده کز رخ خوبش نظر بدوزای دیده عاقبت تو به دل درنیامدی
۳
ای سرو ناز من ز چه معنی به هیچ بابیک شب مرا ز لطف به بر درنیامدی
۴
دوش انتظار وصل تو کردیم تا سحرما منتظر به وعدهٔ تو گر نیامدی
صفحهٔ ۱ از ۲