خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه جرم رفت که یکباره مهر ببریدیچه اوفتاد که از ما عنان بپیچیدی
۲
به قول و عهد تو دیگر که اعتماد کندکه هر سخن که بگفتی از آن بگردیدی
۳
هزار بار بگفتم که نشنوی زنهارز دوستان سخن دشمنان و نشنیدی
۴
بگفتی‌ام که به کام دلت رسانم زودبه کام دل نه ولیکن به جان رسانیدی
صفحهٔ ۱ از ۲