خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا اگر به سر کوی او گذر داریبگو چه از بت رعنای من خبر داری
۲
به سالها نفسی یاد ما کند یا نیتو حال زار دل عاشقان ز بر داری
۳
اگرچه یاد من خسته دل نمی‌آردبگویش از من مسکین مجال اگر داری
۴
که عهد ما بشکستی و مهر ببریدیشنیده‌ام که به جایم کسی دگر داری
صفحهٔ ۱ از ۲