خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم ببردی و دانم که قصد جان داریسر بریدن پیوند دوستان داری
۲
نه شرط صحبت و آیین دوستان دانینه رسم و عادت یاران مهربان داری
۳
به خاطرت نگذشت ای طبیب مشتاقانکه خسته‌ای چو منِ زارِ ناتوان داری
۴
تو را کجا ز من مستمند یاد آیدکه صد هزار چو من بنده در جهان داری
صفحهٔ ۱ از ۲