خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون چشم بد از روی خودم دور چه داریروی از من دل سوخته، مستور چه داری
۲
خورشید جهانتاب بگو راست چو قدشکز پرتو روی بت من نور چه داری
۳
چون نیش جفا می‌زنی‌ام دم به دم ای جانمرهم تو ز ریش دل من دور چه داری
۴
چشم تو که آموخت به مستی گه و بی گهاز نرگس شهلاش تو مخمور چه داری
صفحهٔ ۱ از ۲