خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که دارد در دو عالم چون تو یاریبه قد سرو سهی رخ چون نگاری
۲
وفا در دل نداری یک سر مویبه میدان جفا چابک سواری
۳
دلم فرسود در بند فراقشندارم بر وصالش اختیاری
۴
دل مسکین ما از پا درآمدنمی‌افتد به دست ما نگاری
صفحهٔ ۱ از ۳