خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که را باشد به عالم چون تو یاریبتی خوش بوی خوش رو چون نگاری
۲
به میدان ملاحت دیدهٔ منندیده مثل او چابک سواری
۳
ز عشقت همچو چشمت ناتوانمچو زلف بی قرارت بی قراری
۴
نپرسی یک دم از حالم که چونستبه درد عشق ما زاری نزاری
صفحهٔ ۱ از ۳