خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا جانا به دردم شاد باشیچرا راضی بدین بیداد باشی
۲
نگارا چون ز جانت بنده گشتمچو سرو از ما چرا آزاد باشی
۳
بنفشه‌وار در پایت فتادمکه تا در باغ چون شمشاد باشی
۴
دلا تا کی ز جور آن ستمگرچنین با ناله و فریاد باشی
صفحهٔ ۱ از ۲