خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فراموشت چرا شد مهربانیمگر حال من بی دل ندانی
۲
مرا چون دیده‌ای ای نور دیدهدلم را جانی و جانم روانی
۳
تو را چون من فراوان بنده باشدمرا چون تو نباشد کس تو دانی
۴
چرا ای دلبر طناز باریدلم را بردی و در قصد جانی
صفحهٔ ۱ از ۳