خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه سر دارد کلاهت نرسدشوانکه پر آب است جاهت نرسدش
۲
هر که پست بارگاه فقر نیستدر بلندی دستگاهت نرسدش
۳
هر که در خود ماند چون گردون بسیگر نگردد گرد راهت نرسدش
۴
تا نباشد همچو یوسف خواجه‌ایبندگی در قعر چاهت نرسدش
صفحهٔ ۱ از ۴