خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۴۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جفا تا کی کنی بر ما نگوییبه خون دیده رویم چند شویی
۲
به جان آمد دل من از جفایتمکن زین بیش با ما تندخویی
۳
مکن زین بیش خواری بر عزیزانکه در عالم نماند جز نکویی
۴
چو جان و دل بدادم در غم توبگو تا از من مسکین چه جویی
صفحهٔ ۱ از ۳