خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درکش سر زلف دلستانشبشکن در درج درفشانش
۲
جان را به لب آر و بوسه‌ای خواهتا جانت فرو شود به جانش
۳
جانت چو به جان او فروشدبنشین به نظاره جاودانش
۴
از دیدهٔ او بدو نظر کنگر خواهی دید بس عیانش
صفحهٔ ۱ از ۳