خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر ای صوفی مرقع پوشلاف تقوی مزن ورع مفروش
۲
خرقهٔ مخرقه ز تن برکندلق ازرق مرائیانه مپوش
۳
از کف ساقیان روحانیصبحدم بادهٔ صبوح بنوش
۴
صورت خویش را مکن صافییک زمان در صفای معنی کوش
صفحهٔ ۱ از ۴