خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترسا بچهٔ شکر لبم دوشصد حلقهٔ زلف در بناگوش
۲
صد پیر قوی به حلقه می‌داشتزان حلقهٔ زلف حلقه در گوش
۳
آمد بر ِمن شراب در دستگفتا که به یاد من کن این نوش
۴
در پرده اگر حریف ماییچون می‌نوشی خموش و مخروش
صفحهٔ ۱ از ۴