خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عشق تو پیشوای دردموی درد تو هر زمان و هر دم
۲
آیینهٔ عارضت سیه شدکز حد بگذشت آه سردم
۳
یک لحظه بر من آی آخرتا کی داری ز خویش فردم
۴
تا من خط سبز تو ببینمتو درنگری به روی زردم
صفحهٔ ۱ از ۳