خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سفر عشق چنان گم شدمکز نظر هر دو جهان گم شدم
۲
نام و نشانم ز دو عالم مجویکز ورق نام و نشان گم شدم
۳
هیچ کسم نیز نبیند دگرکز خطوات تن و جان گم شدم
۴
جامه‌دران اشک فشان آمدمرقص‌کنان نعره‌زنان گم شدم
صفحهٔ ۱ از ۳