خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا عشق تو را به جان ربودمبی درد تو یک نفس نبودم
۲
از روز ازل هنوز مستموز شوق الست در سجودم
۳
گفتی که جمال خود نمایماین خود ز کمال تو شنودم
۴
در آتش هجر انتظارممی‌سازم و سوخت این وجودم
صفحهٔ ۱ از ۳