خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من با تو هزار کار دارمجانی ز تو بی قرار دارم
۲
شبهای وصال میشمردمتا حاصل روزگار دارم
۳
گفتی که فراق نیز بشمرچون با گل تازه خار دارم
۴
گر در سر این شود مرا جانهرگز به رخت چه کار دارم
صفحهٔ ۱ از ۴