خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جان و جهان رویت پیدا نکنی دانمتا جان و جهانی را شیدا نکنی دانم
۲
پشت من یکتا دل از زلف دوتا کردیو آن زلف دوتا هرگز یکتا نکنی دانم
۳
گر جور کنی ور نی تا کار تو می‌ماندزین شیوه بسی افتد عمدا نکنی دانم
۴
در غارت جان و دل در زلف و لبت بازیزیرا که چنین کاری تنها نکنی دانم
صفحهٔ ۱ از ۳