خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز دل پر خون را خرم نکنی دانممجروح توام دانی مرهم نکنی دانم
۲
ای شادی غمگینان چون تو به غمم شادییکدم دل پر غم را بی غم نکنی دانم
۳
چون دم دهیم دایم گر دم زنم و گرنهبا خویشتنم یکدم همدم نکنی دانم
۴
هر روز وفاداری من بیش کنم دانیمویی ز جفاکاری تو کم نکنی دانم
صفحهٔ ۱ از ۳