خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد دل را دوا نمی‌دانمگم شدم سر ز پا نمی‌دانم
۲
از می نیستی چنان مستمکه صواب از خطا نمی‌دانم
۳
چند از من کنی سؤال که مندرد را از دوا نمی‌دانم
۴
حل این مشکلم که افتادستدر خلا و ملا نمی‌دانم
صفحهٔ ۱ از ۳