خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نام تو بر زبان برانمصد میل به یک زمان برانم
۲
بر نام تو در میان خشکیکشتی روان روان برانم
۳
زین دریاها که پیش دارمصد سیل ز دیدگان برانم
۴
از نام تو کشتیی بسازموآن کشتی را چنان برانم
صفحهٔ ۱ از ۳