خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر در سر عشق رفت جانمشکرانه هزار جان فشانم
۲
بی عشق اگر دمی برآرمتاریک شود همه جهانم
۳
تا دور فتادهام من از تودر ششدرهٔ صد امتحانم
۴
طفلی که ز دایه دور ماندجان تشنهٔ شیر همچنانم
صفحهٔ ۱ از ۵