خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز تو گر یک نظر آید به جانمنباید این جهان و آن جهانم
۲
مرا آن یک نفس جاوید نه بستو دانی دیگر و من می ندانم
۳
اگر گویی سرت خواهم بریدنز شادی چون قلم بر سر دوانم
۴
وگر گویی به لب جان خواهمت دادبه لب آید بدین امید جانم
صفحهٔ ۱ از ۴