خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست می ندهد که بی تو دم زنمبی تو دستی شاد چون برهم زنم
۲
کو مرا در درد عشقش همدمیتا دم درد تو با همدم زنم
۳
نی که بی تو دم نیارم زد از آنکگر زنم دم بی تو نامحرم زنم
۴
از غم من چون تو خوشدل می‌شویخوش نباشد گر نفس بی غم زنم
صفحهٔ ۱ از ۴