خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون ندارم سر یک موی خبر زانچه منمبی خبر عمر به سر می‌برم و دم نزنم
۲
نا پدیدار شود در بر من هر دو جهانگر پدیدار شود یک سر مو زانچه منم
۳
مشکل این است که از خویشتنم نیست خبرمگر این مشکل از آن است که بی خویشتنم
۴
قرب سی سال ز خود خاک همی دادم بادتا به جان راه برم راه ببردم به تنم
صفحهٔ ۱ از ۴