خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهره ندارم که سلامت کنمچون طمع وصل مدامت کنم
۲
گرچه جوابم ندهی این بسمچون شنوی تو که سلامت کنم
۳
چون نتوانم که به گردت رسمگرد به گرد در و بامت کنم
۴
مرغ تو حلاج سزد من کیمتا هوس حلقهٔ دامت کنم
صفحهٔ ۱ از ۴