خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به دام عشق او آویختیمجان و دل را فتنهها انگیختیم
۲
دل چو در گرداب عشقش اوفتادتن فرو دادیم و در نگریختیم
۳
بس که اندر وادی سودای اوخون دل با خاک ره آمیختیم
۴
خاک پای او به نوک برگ چشمگاه میرفتیم و گه میبیختیم
صفحهٔ ۱ از ۲