خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۵۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به عشق تو قدم برداشتیمعقل را سر چون قلم برداشتیم
۲
چون دم ما سخت گیرا شد به عشقپردهٔ هستی به دم برداشتیم
۳
در جهان جان حقیقت‌بین شدیموز جهان تن قدم برداشتیم
۴
چون درآمد عشق و جان را مست کردما به مستی جام جم برداشتیم
صفحهٔ ۱ از ۲