خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۶۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ترک مقامات و کرامات گرفتیمدر دیر مغان راه خرابات گرفتیم
۲
پی بر پی رندان خرابات نهادیمترک سخن عادت و طامات گرفتیم
۳
آن وقت که خود را همه سالوس نمودیماکنون کم سالوس و مراعات گرفتیم
۴
در چهرهٔ آن ماه چو شد دیدهٔ ما بازیارب که به یک دم چه مقامات گرفتیم
صفحهٔ ۱ از ۲